Ikerion

Ikerion was een dwergenkoninkrijk in Murenië, dat er heerste tussen 27ste en de 8ste eeuw voor de standaardtelling. Het werd lang als een mythisch verleden van de dwergen aanschouwd, tot er in 1523 NV overblijfselen ontdekt werden in de Mureense moerassen.

Details over het rijk zijn beperkt, maar de concensus onder archeologen van Makris Dor is dat magie, vooral in de vorm van alchemie en magische ambachten, een sterke rol had in de samenleving, en dat het Ikerisch pantheon de blauwdruk heeft gevormd voor de huidige religie van de dwergen, het Zurulftaans pantheon.

Oud-Ikerion (0 IK, -2638 NV)
Mythisch stichtingsverhaal van Ikerion, het eerste dwergenrijk. In deze periode groeit Ikerion uit tot een grote staat.

Midden-Ikerion (1610 IK, -1028 NV)
De noordelijkoostelijke mijnen van Ikerion worden aangevallen door de Ur-zosh duergar, uit gangen die diep ondergronds leiden. Ikerion moet grote gebieden verlaten en trekt zich terug naar hogere niveaus, die verstevigd worden. Ook het fort nabij Brandheim valt hierbij.

Nieuw-Ikerion (1749 IK, -889 NV)
Ook wel de terugwinningsoorlog genoemd. In deze reeks conflicten slaagt Ikerion erin belangrijke delen te heroveren.

Belegeringstijd (1866 IK, -772 NV)
De duergar zijn veel beter georganiseerd in deze periode. De hoofdstad Ikerios wordt belegerd terwijl de Ikerische legers in de grensgebieden vechten. Na lange belegering nemen ze de hoofdstad in.

Val (1877 IK, -761 NV)
Na de val van de hoofdstad verlaten grote groepen dwergen Murenië. Er blijft jaren gefragmenteerd verzet doorheen het gebied, maar uiteindelijk verdwijnen de laatste restanten van Ikerion als rijk. De overlevenden vluchten naar het oosten en vestigen zich uiteindelijk in Agralis.

Religie
De staatsreligie was het Ikerische pantheon. Geloofsbelijdenis werd voornamelijk gedaan in het dagelijkse leven, met goden die altijd aanwezig werden beschouwd. In alledaagse taken werden deze goden geprezen of aanbeden, in plaats van formele erediensten. Tempels werden niet gebouwd, maar doorheen de steden en dorpen werden religieuze versieringen en verwijzingen aangebracht.