Antropos

Een woest en ongetemd land, voor vele mensen van Tanaar was Ipeiros slechts en mythe of legende. ''De eerste mensen die vanuit Tanaar de oversteek maakten naar Ipeiros waren de mensen van de Imeren stam. Toen een vulkaanuitbarsting hen verdreef van hun thuisland, besloten ze om de landmassa vanuit hun legenden te zoeken. Voor de rest van Tanaar leek het alsof ze volledig vergingen en ze vervaagden in mythes. Het was pas honderden jaren later toen het koninkrijk Pallanië besloot om dit legendarisch continent te vinden. In het jaar 820 vonden ze Ipeiros. Niet lang daarna staken de kolonisten de zee van Lissa en de Stormhaard over, beloftes van goed bewerkbaar land en rijkdom achterna. De eerste stad Ischys werd gesticht op de ruïne van een veel oudere stad en voor 120 jaar floreerden deze kolonies. Uiteindelijk besloten zij om zichzelf te heersen en kwamen ze in opstand tegen een ver en onbekend rijk. Na een lange periode van oorlog waarbij Pallanië legers stuurde om hun opstandige gebieden terug binnen het koninkrijk te brengen werd er uiteindelijk een staakt het vuren ondertekend dat leidde tot het autonome koninkrijk dat we vandaag kennen.''

Kolonisch Antropos (820 tot 978 NV)
Toen ontdekkingsreizigers van het koninrijk Pallanië in het jaar 820 een nieuwe landmassa ontdekten, duurde het niet lang vooraleer de eerste steden werden gekoloniseerd. Het nieuwe land bood opportuniteiten die vele kolonisten naar daar lokten. De eerste stad die werd gesticht was Ischys die gebouwd werd op de ruïnes van een oude Serapheense stad in 822. Weinig van de originele gebouwen staan nog recht, hoewel er geruchten zijn dat er diep onder de grond nog complexen zijn die van de oorspronkelijke bewoners zijn.

Toen Ischys werd gesticht, kwamen er al snel stammen van de Sonokoa naar daar. Nieuwsgierig naar deze nieuwkomers en de technologie die ze mee hadden genomen van Tanaar, werd er al snel handel opgezet. De mensen van Pallanië hadden magie die ongekend was door de Sonokoa. Doordat zij steeds onderweg waren, was magie onder een academische vorm niet voorkomend onder de stammen. Hierdoor ontstond er een handel waarbij de Sonokoa werktuigen en wapens kochten van de mensen in ruil voor natuurlijke grondstoffen en voedsel. Als bijproduct van deze handel kwamen de kolonisten vaak ook te weten waar er grondstoffen in de aarde zat. Om hier toegang toe te krijgen, trokken kolonisten steeds verder en verder het land van de Sonokoa in. De stammen zagen dit met groeiende bezorgdheid aan aangezien steeds meer en meer van hun land verloren ging aan de mensen. Uiteindelijk besloot de stam Erikitoa om hier tegenin te gaan. Een boskapperskamp was opgezet op de rand van grond dat heilig was voor de stam. Een aanval werd succesvol uitgevoerd en de kolonisten werden verdreven. Maar een regiment werd uitgestuurd van een nabij gelegen nederzetting tegen het kamp van de Erikitoa. Deze richtten een ware ravage aan en de stam werd bijna volledig uitgemoord. Deze daad escaleerde de onrust tussen de twee volkeren, en wantrouwen tussen de twee was groot. Hierdoor viel de handel, op enkele uitzonderingen na, tussen hen bijna stil. Maar door de grote verdeeldheid tussen de stammen was het bijna onmogelijk om een goede weerstand te bieden. Het zou nog vele jaren duren vooraleer de stammen zouden samen komen.

In dit koloniale verleden van Antropos werden de steden van Defterilepto en Gnossos geschapen. Defterilepto groeit uit tot een belangrijke handelsstad uit aan de kust van het Limni meer. Van hier uit wordt er gehandeld met de andere steden via de waterwegen en kanalen die later gegraven worden. De steden groeien en bezetten steeds meer gebieden van de Sonokoa. Door de grote afstand tussen de gebieden regeren de steden in de praktijk zichzelf waarbij gouverneurs veel macht hebben. Desondanks groeit de rijkdom en autonomie van de kolonies, en in het jaar 978 verklaart de gouverneur Mechim Theikos zich onafhankelijk van Pallanië en het duurt niet lang voor de andere steden hetzelfde doen. Een oorlog breekt uit tussen Pallanië en de steden.

Strijd voor onafhankelijkheid (979 tot 1066 NV)
Door de grote afstand tussen Pallanië en Ipeiros duurde het een lange tijd vooralleer de eerste legers voet aan wal zetten. Bovendien zorgt de Stormenhaard ervoor dat elke expeditie met de nodige voorbereiding uitgevoerd moet worden. Er was nog nooit een vloot gestuurd dat in staat was om legers over te zetten. Daardoor duurde het tot 988 vooraleer de eerste legers aankwamen op de westerlijke oevers. Ondertussen kwamen de steden samen en uiteindelijk werd er gekozen ervoor om Mechim Theikos tot koning te kronen in 983. Dit zorgde ervoor dat Pallonië een gezamenlijk front tegenkwam op Ipeiros onder de naam Antropos. Ze kozen ervoor om in de Golf van Arsal aan land te komen. De nabijgelegen stad van Arsal werd van de kaart geveegd, en het eerste daad van de oorlog was een feit. Het duurde 15 jaar voor dit eerste leger verslagen was en de overlevenden via schip terug vluchtten naar Pallonië. Hierna volgde er een periode van rust waarna er opnieuw legers vanuit Tanaar over de Stormenhaard werden gestuurd waarna opnieuw ravage zich verspreide over het jonge koninkrijk. Deze cyclus herhaalde zich verschillende keren over jaren. Het laatste leger kwam aan wal in 1043 nabij Hoogvloed, een kleine havenstad nabij Ischys. Hier konden ze hun schepen aanmeren en bedreigden ze Ischys zelf. Het grootste leger dat tot nog toe was verscheept, geëscorteerd door een kleine vloot aan oorlogschepen, teisterde de zuidkust van Antropos gedurende vele jaren. Met meer als tienduizend (hoewel dit mogelijks overdreven is aangezien bronnen zich hierover tegenspreken) soldaten tot hun beschikking, gingen ze te werk. Maar hoewel ze een groot deel van Antropos wisten te veroveren van Ischys tot Gnossos en ver landinwaarts, wisten ze nooit Ischys zelf te veroveren. Een groot fort beschermde de stad en sterke omwallingen vormde een schild dat de vijandelijke legers niet wisten te doorbreken, ondanks dat er verschillende pogingen werden ondernomen. De meest succesvolle werd ondernomen door Meleas Koridus die het bevel had overgenomen in het 5e jaar van de expeditie. Deze omcirkelde de stad en bouwde een fort op een nabije heuvel. Van hieruit kon hij zich beschermen tegen tegenaanvallen tijdens de belegering. Ondertussen liet hij zijn leger aarden wallen graven in de winter van 1051. Deze overbrugde de gracht die voor de muur lag en liet zijn legers aanmarcheren tot de top van de muren. Ondanks enkele counters van het garnizoen van de stad had hij het stadsdeel verovert voor de zomer van dat jaar. Enkel het fort bleef nog over, een noot waarop zijn soldaten hun tanden bleven breken. Desondanks leek het alsof niets Meleas' overwinning nog in de weg lag. Want als Meleas Ischys volledig in handen kreeg, was de kans klein dat hij er ooit uit verdreven kon worden.

Maar hulp was op komst. Over het land bereikte een leger, aangevoerd door Charon Doiekes, de stad en begon de belegering van hun hoofdstad. Over de zee kwam een vloot van huurlingen en blokkeerde de haven. Gedurende de belegering van de stad in de winter hadden enkele snelle boten weten te vluchten met een gezant van de koning aan boord. Deze voer naar Eldreys en naar Marra. De eerste wist onder de Gáta verschillende kapiteins te overtuigen om naar Ischys te varen. Ook van de stad Vallu kwam een kleine vloot aangevaren onder de belofte van goud indien ze de stad wisten te helpen bevrijden. Met de komst van deze vloot en het leger wist het garnizoen eindelijk het leger te verdrijven en Meleas werd verdreven. De prijs die de kapiteins vroegen was hoog, maar een ramp was voorkomen. Daarna wist Meleas nooit meer hetzelfde momentum te verkrijgen, en werden zijn legers teruggedreven naar Hoogvloed en verslagen. Ook zijn vloot werd verslagen en bijna elk schip werd gezonken. Onder meer door deze totale overwinning en de kosten van de oorlog kwamen gezanten in het jaar 1053 aan in Ischys die het koninkrijk uitnodigde in de elfenstad Zidrasmir in Tanaar aan vredesgesprekken. De elfen zouden hierbij bemiddelen als tussenpersoon. De koning ging hier mee akkoord en in 1054 werd het Verdrag van Zidrasmir getekend. Hoewel Pallanië hun zelfstandigheid nog niet volledig erkende kwam er wel een eind aan de oorlog. Dit verdrag werd in 1066 aangepast om Antropos volledig autonoom te verklaren nadat het oude koninkrijk steeds feller onder druk kwam te staan door piraterij op hun handelsschepen naar Astonai.

Koninklijk Antropos (1066 tot 1201 NV)
Nu de oorlog tussen Pallanië en Antropos eindelijk voorbij was, kwam er een periode van rust over het land. Verschillende generaties hadden geleefd onder angst voor een volgende Pallanese expeditie die hun akkers kwamen opeisen en hun zonen kwamen uitmoorden. Nu deze angst voorbij was kon er eindelijk gekeken worden voorbij de noodzaak om hun land te verdedigen. De populatie van de steden steeg significant, onder meer door de heropstart van de economie. Een gouden tijd van monumenten en vrede.

Één van de bouwsels van toen zijn de grote kanalen die de steden Gnossos, Defterilepto en Ischys met elkaar verbonden. Hierdoor konden goederen sneller werden vervoerd en werd het steeds meer een tijd van overvloed. Maar deze overvloed bracht ook decadentie met zich mee. Door de afwezigheid van een externe vijand werden de koningen dik, lui en zelfingenomen. Verwende koningen verkwisten de reserves die hun voorgangers hadden weten op te bouwen en interesseerden zich er niet in om hun land te besturen. Dit besteedde ze uit aan vaak incompetenten die de positie gebruikten om zich te verrijken. Om orgieën en feesten te bekostigen werden er taksen en belastingen opgelegd die de inwoners verarmden. De legers die bedoeld waren om de inwoners te beschermen tegen vijanden van buitenaf gingen nu van deur tot deur om het goud te innen. Elke tegenstand werd hardhandig de kop in gedrukt.

Dit duurde tot het jaar 1201. In dit jaar werd een klein fort in de stad bestormd door de bevolking in de hoop om hier wapens en uitrusting te vinden om te gebruiken voor de bestorming van het paleis. Deze opstand werd later de Stenenstorm genoemd. Bovendien werd dit fort gebruikt als gevangenis en folterplaats. Het fort werd overwonnen en een publieke tegenstander, populair bij het volk, werd bevrijd. Gefolterd maar niet gebroken voerde hij de mensen verder aan richting het paleis. Ze slaagden erin om het paleis binnen te breken en de wacht te overmeesteren.

De laatste koning, onbewust van wat er in de stad aan het gebeuren was, had op dat moment andere leden van de adel te gast. De koning werd uit zijn feest getrokken, samen met enkele leden van de adel. Zij werden terechtgesteld op het binnenplaats van het paleis.

Achteraf werd een senaat opgesteld zodanig dat geen enkele persoon meer zoveel macht zou hebben. Vierhonderd leden van de senaat werden benoemd, gekozen uit het volk van de stad. Leden van belangrijke gildes, banken en vooraanstaande delen van de bevolking. Deze kozen gezamenlijk een triumviraat die elk een deel van het leger onder zich hadden. Zo werd de macht verdeeld onder deze 3 Principiades, die elke 3 jaar opnieuw verkozen worden.

Republiek Antropos (1201 tot 1343 NV)
De senaat was een populair, hoewel een enigszins idealistisch systeem. De senators waren slechts mensen en vele ervan namen omkopingen aan om hun stem op een bepaalde manier uit te brengen. Desondanks waren er ook anderen van het spectrum. Het idee van een democratie was een wild idee voor veel van de eerste senators. Een idee waar ze alles voor wensten op te geven. Hoewel getemperd door de meer scrupuleuze leden van de senaat, leidde dit tot een beter koninkrijk dan het was geweest in de laatste honderd jaar. De grenzen schoven op, in de hand geholpen door de Principiades die hun waarde aan de senaat wouden bewijzen. Tegen het tweede kwart van de 14e eeuw bestond hun taak er echter voor het grootste deel uit om de grenzen die waren opgesteld te bewaken, voornamelijk tegen de restanten van de Sonokoa. In het noorden vlogen er Sonokoa over dorpen, in het oosten trokken zwervende kobold en troglodyte bendes langs grensvestingen en in het zuiden plaagden piraten van boggards, goblins, orcs en vuilere rassen elk seizoen de kusten. Maar deze waren zelden opgewassen tegen de macht van het rijk, eens het tegen hen gekeerd werd.

Maar deze macht werd gebruikt om het rijk in stand te houden. Het rijk stagneerde, zonder doel. Weinig vooruitgang werd gemaakt in onderzoek en ambachten. De Sphaera Arcana, ooit behordend tot de top van magische academische, was nu nog slechts een verzameling oude mannen die de prestige van hun positie gebruikten, leunend op de prestaties van hun voorgangers. Zelfs de Archarcanon was een erfelijke titel geworden, ongeacht of de persoon magie bezat of niet.

Het was in deze tijd dat een jonge senator zijn intrede op het toneel maakte. Veren Tsarchiados was zijn naam. Maar hij was verwikkeld geraakt in het politieke spel van anderen. Hij voegde zich bij het spel bij anderen die beweerden zijn vrienden en bondgenoten te zijn. Maar in een dergelijk netwerk van intriges hebben zo'n beloftes weinig waarde. Vernederd en gebruikt om anderen hun positie te verhogen, besloot hij om de corruptie in de senaat aan te pakken. Daartoe werkte hij om één van de Principiades te worden. Op deze manier hoopte hij genoeg macht te hebben om een hervorming op een vreedzame manier door te voeren. Maar zijn opmars ging niet zonder problemen. Vijanden werden gemaakt en vrienden verloren. Ondanks dat slaagde hij in zijn opzet en werd hij tot één van de machtigsten benoemd van het rijk. Maar hij merkte al snel dat hij nu ook vast hing aan de plichten die met zijn voorrechten kwamen. Bevelen van de senaat kon hij niet zomaar langs zich leggen, niet zonder het gevaar te lopen om afgezet te worden. Aan de kant geschoven werd hij door de senaat naar de Glypogeeën gestuurd om daar zijn ambt uit te zitten. Maar hij maakte plannen om zijn wil door te drukken. Hiervoor slaagde hij er in om een 2e ambt te veroveren, iets wat zelden iemand lukte.

Toen hij in het eerste jaar bijna het slachtoffer was van een moordpoging, wist hij dat het tijd werd om zijn plannen ten uitvoer te brengen. Allereerst moest hij de Principiades van het oosten uit schakelen. Hij deed dit door het grootste deel van zijn leger achter te laten op hun posten aan de stad. Onder zijn bewind was er immers een betere verstandhouding met de Sonokoa dan er in lange tijd was geweest dus was er weinig gevaar van die kant. Hij smokkelde kleine groepjes soldaten, de trouwste onder zijn beheer, door het land en richting de oostelijke grens. Uiteindelijk maakte hij de tocht zelf en kwam hij in het grootste geheim aan in de stad Webbekom. Van hieruit was het een kleine afstand naar de grensstad Karvast. Hier stond een fort waaruit de Principiades de oostgrens bewaakten. Hun aanval kwam als een volledige verassing, onder meer omdat ze kwamen onder het mom van vriendschap. In een enkele dag viel het fort en nam Veren het bevel van het oostelijke leger over.

Met twee legers onder zijn bevel marcheerde hij de volledige lengte van het land op weg naar Ischys. De senaat wist twee legers, aangevoerd en vergezeld door de Senatengarde, op zijn weg te leggen, maar beide versloeg hij door zijn superieure tactieken. In maart van het jaar 1343 starte hij een symbolische belegering van de stad. De stad had nauwelijks nog een garnizoen door de soldaten die hij had verslagen. En de derde Principiades en vloot lag geblokkeerd in de havenstad Thallasa, bezet door een piratenvloot die hun aandacht opeiste.Maar hij besloot de stad de keuze te geven. Indien de poorten werden geopend, zou het leger vreedzaam de stad en de senaat bezetten om een einde te brengen aan de corruptie die het plaagde. Voor de week uit was werden de poorten geopend door de bevolking die geluisterd hadden naar de propaganda die hij had verspreid onder de stedelingen.

Vreedzaam, en onthaald als een held en verlosser marcheerde zijn legers door Ischys als een parade, rechtstreeks naar de senaat. Op 22 augustus 1343 werd Veren Tsarchiados gekroond tot keizer en nam hij de naam Theikos terug op, net als de koningen van weleer. De senaat werd aan hem onderschikt en de Kanselier, leider van de senaat, antwoorde nu aan de keizer. Zo werd Antropos terug geregeerd door een enkele man en startte de imperiale periode van het land.

Keizerlijk Antropos (1343 NV tot nu)
Onder het bewind van de keizers is corruptie naar beneden gegaan. De Senatengarde werd opnieuw opgebouwd uit handgekozen soldaten. Deze werden gekozen uit bijzonder goede soldaten die zich hadden bewezen in het gevecht. Vaak uit bodyguards die generaals en aanvoerders beschermden. Bovendien werden ze nu onder de Rijkswacht gezet. Dit was een nieuwe dienst die was opgesteld door de Keizer, om de Keizer te beschermen. Vaak worden zij ook gebruikt voor speciale missies voor de keizer. Doordat ze nu niet meer onder de senaat stonden kon de Garde nu beter de corruptie in de senaat aanpakken. Doordat dit nu opnieuw opgebouwd werd uit soldaten in plaats van erfelijke posities, werden beide regimenten vele male efficiënter. Met name de Rijkswacht aangezien zij nu op het domein van het paleis een zware training krijgen en ook de beste uitrusting krijgen. Voor veel soldaten is dit een enorme eer en het hoogste doel dat ze kunnen bereiken, behalve misschien de regimenten die gebruik maken van hippogriefen.

Ook de Sphaera Arcana werd terug in ere hersteld en nieuw onderzoek werd uitgevoerd. Een voorbeeld hiervan zijn de nieuwe wapens die geleverd zijn aan de Rijkswacht. Dit zijn speren die in staat zijn om projectielen van magie te schieten naar hun vijanden.

Één van de laatste bevelen tijdens het bewind van Veren Theikos was om een kasteel te bouwen op de meest zuiderlijke kant van de Glypogeeën om te bewaken tegen de Sonokoa. Deze werd gebouwd en uitgebouwd over de komende jaren, en is nu de grootste citadel van het land. Delen van deze citadel gebruikten ook steen vanuit de mijnstad Lithantraka op Minasa. Dit was steen van bijzondere samenstelling en gebruikt voor magische enchantments.

Demografie
De bevolking van Antropos bestaat voornamelijk uit mensen. Alle belangrijke posities worden dan ook door hen ingevuld en andere volkeren worden zelden getolereerd. Een uitzondering hierop zijn halflingen en gnomes. Deze laatste hebben soms hele districten in steden enkel voor zichzelf, vaak uit praktische overwegingen. Dwergen en elfen zijn een zeldzaamheid en worden vaak met een scheef oog bekeken.

Militaire Diensten
Buiten het leger zelf

Rijkswacht
de Keizerlijke wacht, Imperiale Wacht, Purperen soldaten, Keizers Schild, Paleiswacht

Dit is de persoonlijke wacht van zowel de keizer als het paleis. Handgekozen van soldaten uit het leger, met strenge voorwaarden op hoogte, sterkte en loyaliteit. Hierdoor konden slechts de beste soldaten deel uitmaken van de royale wacht. Soldaten die een zekere belofte toonden, werden naar kastro gestuurd om te dienen naast de gewone soldaten. Hier werden ze ingedeeld in kleinere secties van 10 man, met één er van als hoofd van de sectie. Vervolgens werden ze ingezet in bijzonder gevaarlijke missies in de bergen. Monsters die de streek onveilig maakten, aanvallen van Strix, rovende bandieten/goblins, er was genoeg waar ze voor ingezet konden worden. Bovendien krijgen ze constant een zware training te verduren. Hierdoor worden er bijzonder indrukwekkende soldaten gecreëerd, tenminste, zij die het overleven. Per jaar zijn er 12 secties die naar Kastro komen.

Na een jaar in Kastro te hebben gediend, wacht hun een laatste proef. Deze proef is niet gekend buiten hun eigen rangen en is een rijke grond voor roddels en geruchten. Indien ze slagen voor hun proef krijgen ze hun uitrusting, en marcheren de afgestudeerden rechtstreeks naar Ischys zonder tussenstops.

De Rijkswacht is heftig loyaal aan de keizer door hun training in Kastro, en later in Ischys. Stuk voor stuk zouden ze hun leven neerleggen voor hun monarch.

Uitrusting
De Rijkswacht is uitgerust met een volledige metalen bepantsering. Bovendien hebben ze standaard een groot tower schild waarmee ze van zichzelf een muur kunnen maken tussen hun keizer en het gevaar. Andere wachters hebben dan weer tweehandige wapens zoals poleaxen, guisarmes of lucerne hammers.

Hun uitrusting is asymmetrisch, met over hun linkerschouder een groot schouderstuk, en een korte mantel die over hun rechterschouder en -arm gedrapeerd ligt. Hun helm is vergelijkbaar met een hoplietenhelm met een lange hoofdtooi. Aanvoerders van de wacht hebben 2 tooien op hun helm. Doordat hun helm gesloten is, op de ogen na, hebben ze een erg intimiderend karakter.

Senatengarde
Blauwe Garde, Staatspolitie

De Senatengarden is een deel van de militaire machine die instaat voor de bescherming van de senaat. Enerzijds tegen gevaren van buitenaf, en anderzijds tijdens onrust in de senaat zelf. Zij bewaken het hooghuis waar de senaat zit. Hoewel er niet verwacht wordt dat zij zouden moeten vechten tegen legers in de conventionele zin, worden zij opgeleerd tegen spionage of huurmoordenaars. Soldaten die dienen in de senaat komen uit Ischys zelf, en kennen de stad hierdoor zeer goed. Hierdoor worden ze vaak gebruikt als inspecteurs die zaken onderzoeken waarbij er mogelijk sprake is van verraad. Dit hoeft niet enkel over de algemene bevolking te gaan, aangezien zij ook vaak genoeg senators onderzoeken.

Door hun vermengingen in het dagdagelijkse leven van de gewone mens in de straat, en het feit dat zij geregeld arrestaties maken, worden ze vaak argwanend en met zorg bekeken.

Uitrusting
Hun uitrusting is vergelijkbaar met die van de paleiswacht, hoewel minder bepantserd. Daar dat hun helm open is, zijn ze minder intimiderend als de paleiswacht. Dit helpt hen in de omgang en ondervraging van de stadswacht en opgepakte bewoners. Verder hebben ze een blauw geverfde half-plate met maliën en een blauwe mantel. Deze was open aan de rechterkant en bedekte zo hun lichaam buiten de rechterarm. Deze was echter op verschillende manieren te dragen en ook afhankelijk van hoe ceremonieel hun post was. Op hun helm was een tooi van blauwe veren de niet verder kwam als hun helm.

Gevleugelde Brigade
de Buizerds, Vliegeniers

Om een antwoord te hebben op de vliegende Strix, werd er tijdens het imperiale tijdperk veel geïnvesteerd in manieren om de sonokoa te kunnen bevechten op hun eigen terrein. De Gevleugelde Brigade, ook wel de Buizerds genoemd, is hier een voorbeeld van. Dit zijn stuk voor stuk magie gebruikende soldaten, met voornamelijk magussen in de rangen. Gezeten op hippogriefen bevechten ze de Strix in de lucht. Dit brengt zijn eigen gevaren mee. Als de hippogrief onder hen sterft, is er niets dat hen nog in de lucht houdt. Daarom dat een standaard spreuk die ze wordt aangeleerd Featherfall is. Maar desondanks worden ze bekeken als de rocksterren van de militaire structuur. Een kinderspel tussen de Buizerds en de Strix is een vaakvoorkomend fenomeen in steden en dorpen gelijk.

Hoe dan ook maakt hun iconische uitrusting, hun magie en hun rijdieren hen tot een geduchte vijand van eenieder die ze tegen komen.

Uitrusting
Buiten hun rijdier, hebben ze ook enkele kenmerkende uitrusting.

Om gewicht te besparen en dus hun behendigheid in de lucht te verhogen, gebruiken ze geen volledige bepantsering. In plaats daarvan wordt er vaak gebruik gemaakt van een lichtgewicht plackard, gecombineerd met maliën en leer. Dit is ook uitgerust met uitklapbare vleugels die gaan van hun polsen naar hun heupen, en tussen hun benen. Op deze manier kunnen ze, eens uitgeklapt, hun richting sturen in het geval van een val. Anders zouden ze volledig hulpeloos zijn tijdens een val. Voor dezelfde functie hebben ze een floating feather token, hoewel dit voor slechts eenmalig gebruik is.

Verder zijn ze uitgerust met een lance feather token. Dit wordt vaak gebruikt tijdens de initiële charge op een grote groep. Op deze manier is het niet nodig om een grote lans mee te sleuren overal waar ze naar toe gaan.

Een andere herkenbare feature is hun helm, dat een erg lange haartooi heeft. Tijdens vluchten wappert deze achter hun, net als de staart van hun rijdier.

Keizer
Aan het hoofd van de volledige structuur van Antropos staat de Keizer. Dit is een erfelijke titel die wordt doorgegeven op het oudste lid van de Theikos familie. Oorspronkelijk was dit de koning die aan het hoofd van Ischys stond. Deze keizer heeft de hoogste macht in het land, en staat aan het hoofd van de militaire macht. Bovendien heeft hij een sterke invloed op de kerkelijke structuur. Van de Theikos familie wordt immers gezegd dat deze door de goden is aangeduid om te leiden. Dit geloof heeft er in het verleden al eens voor gezorgd dat keizers misbruik maakten van hun positie.

Een goed voorbeeld hiervan is de Keizer Kyros II. Deze gaf zich volledig over in braspartijen, orgieën en andere geneugtes van het vlees. Hij raakte volledig vervreemd van zijn volk, en sloot zich op in zijn paleis. Op het einde was hij al tientallen jaren niet meer van de gronden geweest. Uiteindelijk kwam hij aan het einde door een vreemde vloek die op hem was uitgesproken. Deze veranderde hem met tussenpozen in verschillende boerderijdieren. Zelfs de klerken en magiërs van het hof waren niet in staat (of bereid) om hem te helpen. Hij overleed toen hij veranderde in een stier op het moment dat hij een wenteltrap aan het afdalen was. Niet in staat om zijn evenwicht te behouden, viel hij naar beneden en brak hij zijn nek.

Een ander voorbeeld is Keizer Alkibiades I. Deze regeerde met een ijzeren vuist en als een totaal heerser. Hij breidde het leger fors uit en liet deze, vaak voor zijn eigen plezier, paraderen om zijn macht te laten gelden op de stad. Onder zijn bewind braken er opnieuw zware gevechten uit tussen de steden en de Strix. Hij stuurde zelfs een leger de woestijn in om randgebieden van de Oread in te nemen. Deze waren echter niet succesvol en werden teruggedrongen. Tijdens zijn heerschappij waren er in de steden verschillende opstanden die streng werden neergeslagen. Hij wordt vaak aangehaald als de reden waarom de Strix nog steeds zo vijandig zijn. Deze zijn de zware strafexpedities van het leger immers nog niet vergeten. Wel slaagde hij er in om de Strix terug te dringen tot de Glypogeën en zo een groter gebied voor Antropos in te nemen. Uiteindelijk werd hij ongeneeslijk ziek en stierf hij verzwakt in zijn bed. Een dader werd nooit gevonden, maar zijn zoon Alkibiades II volgde hem op. Deze had, ondanks inspanningen van zijn vader, een zachtere aard en versoepelde de relaties met de Oread opnieuw. Onder zijn heerschappij werd het leger terug afgebouwd, en de steden opnieuw opgebouwd. Daardoor is de naam Alkibiades ironisch genoeg één van de meest geliefde én gehate keizer van Antropos.

Deze voorbeelden dienen als lessen voor latere Keizers die zouden vergeten dat hun macht er is om het volk te dienen in plaats van zichzelf. De huidige Keizer is Markus Argyros Aétus Theikos V.

Senaat
De senaat werd in het jaar 1201 NV ingesteld. In eerste instantie met afgevaardigden van de steden die dienden als adviesorgaan aan de keizer (toen nog koning). Deze dienden ook om de macht van de koning enigszins in te perken. Onder zware druk van verschillende handelsorganen werd in het jaar 1186 NV beslist dat gildeleiders en dergelijke ook toegang hadden tot de senaat.

Tegenwoordig staat aan het hoofd van de senaat de kanselier. Deze is één van de hoogste adviseurs aan de keizers en regelt de dagelijkse zaken van de senaat. In zekere zin regeert de kanselier het land, hoewel hij nog steeds verantwoording met afleggen aan zowel de senaat als de Keizer. Indien er wordt vastgesteld dat de kanselier niet naar genoegen presteert, kan hij worden afgezet en wordt er een nieuwe kanselier verkozen vanuit de senators. Dit is echter een langdradig proces en wordt niet lichtzinnig gebruikt.

Tot voor kort was de kanselier Galorfing. Een populaire half-elf die ver in de politiek was doorgegroeid. Hij kwam aan zijn eind door de machinaties van de verrader Brendan die hem afschilderde als een volksverrader en hem liet ophangen op het grote plein van Ischys.

Diplomatieke Dienst
De Keizerlijke Diplomatieke Dienst staat in voor de buitenlandse relaties met andere volkeren. Het hoofd van deze dienst staat in Ischys in de wijk Hoogmark. Deze dienst heeft een bewogen geschiedenis. Vaak worden de diplomaten immers ook gebruikt als agenten op diplomatieke missies die als doel hebben om Antropos hogerop te brengen, vaak in het geheim om relaties met andere landen niet in het gevaar te brengen. Hierdoor werken ze nauw samen met een onofficiële geheime dienst. Dit zijn individuen die gebruikt worden door, en in de praktijk in dienst staan van, de diplomatieke dienst.

De leden van de diplomatieke dienst zijn zonen en dochters van de adel van Antropos. Deze worden vaak van jonge leeftijd al opgeleid om te voldoen aan de hoge eisen die in hun latere leeftijd aan hun worden opgelegd. Niet alle beloftevolle halen het echter, om verschillende redenen. Maar vaak worden deze alsnog in dienst gesteld van de diplomatieke dienst in de vorm van spionnen, sluipmoordenaars, lijfwachten,... En zij die nergens een functie vinden, worden in schaamte terug gestuurd naar hun familie.

De dienst heeft kantoren in de verschillende steden van waaruit ze het rijk in de gaten houden. In het buitenland hebben ze ook verschillende ambassades. Zo hebben ze er één in de elfenstad Caer Blatha van de Aen Undol, en in de dwergensteden Jorungr en Zanokr. Ook op het Gata eiland Masandar hebben ze een groot bureau in de stad Todan. Dit is de laatste toevoeging, aangezien de eilandengroep slechts een 20 jaar geleden geannexeerd werd door het rijk. Een groot deel van hun plichten is dan ook ervoor zorgen dat er geen onrust ontstaat in deze uithoek en dat handel naar het vasteland blijft door gaan.

De laatste jaren is het oog van de diplomatieke dienst uitgegaan naar de Oude Wereld. Gezanten werden uitgestuurd naar het elfen- en het orkrijk met als doel om initieel handelsrelaties op te starten. Uiteindelijk zoeken ze een nauwere samenwerking met dit deel van de wereld. In het jaar 1591 slaagden ze erin om een aanwezigheid te verwerven aan het hof van de stad Qarthazer. Via hier hebben ze ook contact met leden van het Ghorakka Imperium die hier hun eigen aanwezigheid hebben. Enkele jaren later in het jaar 1593 werd er een kleine ambassade geopend in Zidrasmir. Hoewel relaties nog pril zijn, zijn er onderhandelingen aan de gang om handel te starten tussen de continenten. Dit wordt vermoeilijkt door de verplichte tussenstop die gemaakt moet worden in Uz'karai.

Meer succes is geboekt met het dwergenrijk Astonai. Gezien dat er een conflict gaande is tussen hen en de Gulden Liga, wordt de handel voor de Astonai vermoeilijkt. De Gulden Liga heeft immers een milde monopolie of de handel hier dat wordt afgedwongen door het Ghorakka Imperium. De handel tussen Astonai en Antropos is echter niet zonder risico's. Kapers en piraten varen langs de handelroutes en jagen op de handelsschepen die hier hun weg banen naar Tanaar.

Het hoofd van de diplomatieke dienst is de senator Hector Valides.

Ischys
Ischys was de eerste stad die de mensen stichten op het continent Ipeiros. Sindsdien is het uitgegroeid tot de grootste stad van het continent. Aan de basis van de kliffen, waar de stad op ligt, ligt een grote handelshaven waar goederen van andere steden zoals Thallassa en Lithantraka toekomen.

Deftirilepto
Deftirilepto is de tweede stad. Deze stad werd aan een groot meer gesticht verder landinwaarts. Ook hier leven dus veel mensen van de visvangst, hoewel in veel beperkter maten als in bijvoorbeeld Thallassa. Veel belangrijker is hier de akkerbouw. De streek waar de stad in ligt wordt al wel eens de graanschuur van Antropos genoemd aangezien voedsel van hieruit naar het hele land gestuurd worden.

Thallassa
Een stad gesticht in een grote baai aan een rivierdelta. Een stad die met zijn vele aangelegde kanaaltjes uniek is in zijn soort. Het wordt door de bewoners wel eens de parel aan de Zuidzee genoemd. Inderdaad, door de goede handel die er gedreven kan worden met andere delen van de wereld, is er het nodige geld om grote monumenten te bouwen.

Gnossos
De intellectuele hoofdstad van Antropos. Hoewel elke stad wel een school heeft voor magisch gebruik is de universiteit van Gnossos veruit de grootste. Van over het hele land komen mensen hier naar toe om te studeren, zowel in de magische als de mundane kunsten.

Lithantraka
Deze stad is oorspronkelijk gegroeid uit een steenkappers dorp. Toen bleek dat het donkere graniet uitermate geschikt was om golems van te maken, werd het al snel duidelijk dat er veel geld te verdienen viel. Het dorpje groeide snel en nog steeds is steen het grootste export product van de stad.

Limani
Een stad ontsprongen uit noodzaak. Uitgerust met een goede haven verzorgd deze stad het verkeer van steen van Lithantraka naar het vaste land, en levensgoederen terug naar Lithantraka.

Arasal
Een stad op de westelijke kust van Antropos met een bewogen geschiedenis. De stad is gelegen in de Golf van Arsal en was de plaats waar het eerste leger uit Pallanië Antropos binnenviel. De stad werd toen vernield en van de honderden huizen bleven er slechts enkele tientallen over. De stad werd in jaren daarna wel terug opgebouwd, maar kreeg het erg te verduren tijdens de Plaag van 1175. Hierdoor werd de bevolking opnieuw gedecimeerd en het zou nog vele jaren duren, voor de stad terug uitgroeide.

Geldert
De zilvermijnen van Geldert zijn welbekend, en de stad is historisch gezien een rijke stad geweest door het ontginnen van de erts. Hierdoor is de stad uitgerust met een fort vanwaar de plaatselijke heer de stad en omgeving kan beschermen. Net door die rijkdom gaat de stad immers meer aanvallen uitlokken. Zo was er in de 14e eeuw een aanval door bandieten op de zilvermijnen. Dit was uiteindelijk een plot van een verraderlijke landheer die met het geld een huurlingenleger wou opzetten.

Hoogvloed
Een havenstad ten westen van Ischys. Beroemd bij historici als de laatste landing van de legers van Pallanië, en bekend bij het gewonere volk als een bewerker van metaal. De stad ligt aan de monding van de Kleine Veur, een kleine rivier die langs de Veur afkomstig is van het Limni meer. Door deze goede connectiviteit kunnen er grondstoffen worden aangevoerd die de ovens van de stad voeden. Bovendien is de stad net als Ischys, zij het op grotere schaal, uitgerust met getijdemolens om de smeden en molens uit de buurt te laten draaien. Hierdoor kunnen ze sneller en beter grotere orders verwerken als andere plaatsen.

Karvast
Karvast is een kleine stad met 300 tot 400 huizen zowel binnen als buiten de stadsomwalling. Deze stad was de laatste grootte stad voor het land overgaat in de woestijn van de oread verder in het oosten. Doordat dit de laatste handelstad was voor het inslaan van voorraden op een handelsroute tussen Antropos, Osaral en Marum Dor, groeide deze vestiging uit. Bovendien was dit de stad van waar historisch gezien de Principiades de oostelijke grens van het rijk bewaakte.

Vlakheuvel
Een kleine stad gelegen in het heuvelachtige en beboste gebied ten noorden van Moor. De stad zelf is gelegen aan de voet van een vlakke tafel heuvel waarvan de stad zijn naam ontleend. Deze heuvel heeft langs drie zijdes steile wanden wat het een goed verdedigbare locatie maakt. Op deze heuvel heeft de Cultus van Proixiolios hun hoofdkwartier. Hoewel het stadje relatief klein is, voorziet het de commanderij van basisgoederen en in hun dagelijkse benodigdheden. Verder is het een bekende bestemming voor gelovigen op bedevaart.

Kastro
De laatste aanwinst van Antropos, deze vesting is het meest noordelijke kasteel gebouwd tot nu toe. Bedoeld om de rest van het continent te beschermen tegen aanvallen van de strix is dit een erg versterkte citadel geworden. Iedereen die in het leger terecht komt, moet een dienst meedraaien in Kastro, aan de frontlinie. Het is ook hier dat de troepen voor de lijfwacht van de koning opgeleid worden.

Magisch Sarkas
Hoewel er verschillende sporten zijn die uiteenlopen van ondergrondse vechtwedstrijden tot paardenrennen, is de meest populaire sport onder de bevolking Magisch Sarkas. Deze sport heeft als doel een bal door enkele ringen te gooien, terwijl magiers en spelers van het andere team je proberen tegen te houden. Hoewel populair onder de massa, wordt er in het algemeen op neergekeken door de adel die het als chaotisch en rommelig beschouwd. Oorspronkelijk werd dit gespeeld met behulp van een klein levend beestje dat nog het meest lijkt op een gordeldier. Het is van dit beestje dat de sport zijn naam krijgt. Tegenwoordig wordt er echter gebruik gemaakt van een stevige leren bal met twee handvaten dat betoverd is om weg te lopen van de spelers. Elke stad heeft een ploeg, en elk jaar is er een groot toernooi tussen deze steden. Elke wedstrijd die in een stad gespeeld wordt, geeft de stedelingen de kans om te onstpannen en wordt onthaald als een echt festival. Het is mede door deze populariteit dat er vele kleinere ploegen te vinden zijn in de steden en zelfs de dorpen.

Toernooien
De sport van de adel, toernooien biedt hen de mogelijkheid om hun krijgskunsten op peil te houden en te versterken in tijden van rust. Ook deze worden enthousiast gevolgd door de stedelingen die maar wat graag edellieden elkaar te lijf zien gaan in de arena. Het grootste evenement binnen een toernooi zijn de steekspelen, maar ook met het zwaardvechten, speervechten en boogschieten kan men in de prijzen vallen. Elk jaar is er het grootste toernooi voorzien in Ischys, op het Jubelplein, voorgezeten door de koning. Hier komen dan van over het hele koninkrijk jonge - en oude - edellieden op af, vastbesloten zich te bewijzen.

Religie
Het geloof van de Antropos bestaat uit het aanbidden van een pantheon aan goden. Deze goden representeren elk een natuurverschijnsel waar zij specifieke controle over hebben. Het is dan ook gebruikelijk om offers te brengen in de vorm van vee en gewassen, wierook en kruiden, om de goden een gunst af te dwingen. Het meest gebruikte is een offerfeest aan het begin van het jaar ter ere van Alvera, de godin van de oogst en planten.