Doreal Màs

Een trots en argwanend ras, de Doreal Màs is een verzameling stammen die door de Erimos woestijn trekt. Oorspronkelijk beheersten ze een groot rijk, Osaral, dat zich over een groot deel van de Erimos woestijn uitstrekte. Dit kwam echter ten val toen het gebruik van het Oog van Rah'kesh een onverwacht effect had op de vliegende paleizen en steden waardoor deze ten val kwamen. Dit kwamen ze nooit volledig te boven en hun samenleving degradeerde verder tot de verzameling stammen dat het nu is.

Etymologie
Doreal Màs is de naam van het volk, terwijl een lid ervan een Doreanal genoemd wordt voor een man. Een vrouw wordt Dorean genoemd. In de gewone spreektaal wordt dit vaak afgekort tot Dor'Mas. dit heeft ertoe geleid dat de Antropos hen kennen als de Dormas. De naam Doreal Màs is een naam die het volk aan zichzelf gegeven hebben na de val van hun rijk. in hun eigen taal betekend het "het verloren volk". Het volk hecht enorm veel waarde aan namen, en gelooft dat het kennen van een naam enorme macht geeft aan de kenner ervan. Hierdoor gebeurt het zelden dat buitenlanders, of zelfs leden buiten een familie de echte namen van Doreanen kennen.

Tijdlijn
De DC geeft de knowledge history nodig om de gebeurtenis (gedetailleerd) te kennen. De jaartelling is volgens de jaartelling van de Antroposi.

1e Dynastie (38e eeuw tot 34e eeuw voor de landing van Ischys)
Het rijk Osaral onstond bijna 5500 jaar geleden toen de landen van Oshines en Afla werden samengebracht onder de heerschappij van Abanoub. Dit waren twee landen die het noord-oostelijk deel van de (huidige) Erimos woestijn bevatten. Oshines strekte zich uit van de Duinvlakten in het westen tot aan Hayeb's Driehoek in het westen, het noordelijke deel van de Jebel bergketen die de woestijn scheide van Aukigara jungle. Het was hier dat de bron van de rivier de Wadi lag. Deze trok van de uitlopers van de bergen de woestijn door tot hij in zee uitkwam. Deze regio werd nadien Hoog Osaral genoemd. Afla was waar Abanoub oorspronkelijk van afkomstig was en strekte zich van de Duinvlaktes in het oosten tot de steppen van Aruzer in het westen. Deze regio werd achteraf gekend als Laag Osaral omdat de rivier Wadi van hoog naar laag Osaral stroomde.

Abanoub was de zoon van een oude koning van het land Afla. Bovendien was hij ook familie van de kroon van Oshines. Deze twee families waren immers door de jaren verschillende keren verenigd in de hoop om relaties tussen de twee te verbeteren. Toen de koning van Oshines stierf zonder erfgenamen wist hij zich succesvol als de rechtmatige erfgenaam te laten erkennen. Zo werden de twee landen herenigd onder één koning. De twee kronen werden samen gevoegd en hij werd herkend als "de koning van de twee landen".

Abanoub was een gedreven magie gebruiker en gebruikte dit om zijn macht te versterken. Het is mede hierdoor dat hij de titel god-koning opeiste. Onder zijn leiding werden oude grenzen weggevaagd en werden de landen verder samen gebracht door de stichting van een nieuwe hoofdstad Sheriset in een grote oase langs de Wadi. Dit was tot nog toe altijd een betwist gebied geweest, waar geen van beide landen gebruik van kon maken.

Het land breidde zich uit en monumenten werden gebouwd, geholpen door de vele slaven die ze wisten te vangen van nabijgelegen landen van mensen zoals Thuran. Onder de dynastie van Abanoub gedijde het land tot de laatste koning Naramer. Na zijn dood ontstond er een conflict over de kroon dat eindigde toen Hazeb deze besteeg. Hiermee begon ook de 2e dynastie van Osaral.

2e Dynastie (34e eeuw tot 31e eeuw voor de landing van Ischys)
De 2e dynastie begon met het bestijgen van de troon door Hazeb I. Deze periode ging gepaard met verdere uitbreidingen van het rijk. Het naburige land van Thuran werd onder de voet gelopen in -3336 door de legers van Osaral en bij ingelijfd in het rijk. Enkele pogingen om verder naar het noorden door te dringen worden gestopt door stammen van gnolls die hun gebied strijdlustig verdedigen. Wegens zijn overwinningen in Thuran wordt voor de koning Osophes de eerste grote tombe gebouwd. Een deel van zijn gewonnen rijkdommen worden samen met hem begraven, net als enkele Thuraanse slaven. Deze dynastie eindigt wanneer Mephis I de hoofdstad verplaatst naar Abydos.

3e Dynastie (31e eeuw tot 26e eeuw voor de landing van Ischys)
Na het verplaatsen van de hoofdstad richt Mephis I zich erop om het land intern te versterken. Om dit tot stand te brengen gaat hij en zijn regering gesprekken aan met de buurlanden van Osaral. Dit leidt tot betere handelsakkoorden waardoor er meer handel wordt gedreven. Vooral onder de stedelingen van Abydos wordt Mephis hierdoor erg populair. Verspreid over de stad zijn nog steeds vele standbeelden en monumenten aan hem te vinden.

Over de geschiedenis van dit volk is erg weinig gekend buiten de recente geschiedenis ervan. Erg weinig volkeren op Ipeiros gebruiken geschreven bronnen en de Antropos hebben zich nog maar pas gevestigd op Ipeiros. De Doreal Màs zelf gebruiken ook individuen die de geschiedenis van de stam bijhouden en dit van ouder op kind doorgeven. Er zijn echter veel sites gevonden van graftombes in de woestijn die duiden op een groter rijk waar ze oorspronkelijk over heersten. Een voorbeeld hiervan is de Sheher-Azade. De reden dat dit rijk in elkaar gestort is, is tot noch toe niet geweten.

De enige uitzondering op de regel dat ze alles mondeling overdragen zijn hun religieuze teksten. Het papyrus waarop ze deze schrijven zijn erg kostbaar en worden daarom bijna uitzonderlijk voor religieuze doeleinden gebruikt.

Vestigingen
De Doreal Màs vestigen zich niet, maar trekken als nomaden rond door de woestijn. Hierbij zijn ze steeds op zoek naar waterbronnen om hun dieren van water te voorzien. Eens gevonden slaan ze hier hun tentenkampen op en blijven ze daar enige tijd. Om ervoor te zorgen dat de waterbron niet uitgeput geraakt breken ze na enige tijd hun kamp op waardoor de bron de tijd krijgt om terug aan te vullen.

Er zijn echter enkele uitzonderingen op deze regel. De belangrijkste is Marum Dor.

Marum Dor
Dit enorm, permanente tentenkamp is opgeslagen in de schaduw van een grote piramide die bekend staat als Karash, in een bocht van de rivier de Yl. Dit is tevens de enige plaats waar Papyrus groeit, waardoor deze zo kostbaar is.

Vanwege de aanwezigheid van de Karash is deze plaats ook uitgegroeid tot de religieuze hoofdplaats van het volk. Elke jonge Doreaan vertrekt als hij volwassen wordt op bedevaart naar Marum Dor. Eens aangekomen blijft hij een maand waarbij hij elke dag participeert in rituelen die bedoelt zijn om de geest en het lichaam te zuiveren. Dit bereikt een climax op het einde van deze maand wanneer hij zijn Armun￼ krijgt. Dit is een edelsteen dat wordt ingegraven in het voorhoofd van de persoon en geeft aan dat hij deel is van het volk. Van personen die verbannen worden wordt deze steen dan ook afgenomen.

Fysiologie
De Doreal Màs zien er in het algemden hetzelfde uit als mensen, behalve dat ze gemaakt zijn van steen.